متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۶۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ذوق ما داری بیا با ما نشین
۲
عاشقانه خوش درین دریا نشین
۳
چست برخیز از سر هر دو جهان
۴
بر در یکتای بی همتا نشین
۵
چشم ما روشن به نور روی اوست
۶
خوش بیا بر دیدهٔ بینا نشین
۷
سر بنه در پای خم رندانه وار
۸
در خرابات فنا بالا نشین
۹
گرد نقطه مدتی کردی طواف
۱۰
دایره گر شد تمام از پانشین
۱۱
گر نیابی همدمی و محرمی
۱۲
همنشین خود شود تنها نشین
۱۳
مجلس عشق است و ما مست و خراب
۱۴
نعمت الله بایدت با ما نشین
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.