متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۶۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
خوش بیا با ما درین دریا نشین
۲
آبرو می بایدت با ما نشین
۳
مجلس عشق است و ما مست و خراب
۴
عاشقانه خوش بیا اینجا نشین
۵
خانهٔ دل خلوت خالی اوست
۶
جاودان در جنت المأوی نشین
۷
از بلا چون کار ما بالا گرفت
۸
گر بلائی یافتی بالا نشین
۹
این و آن بگذار برخیز از همه
۱۰
همچو ما با یار بی همتا نشین
۱۱
جمله اشیا مصحف آیات اوست
۱۲
شرح اسما خوان و با اسما نشین
۱۳
در خرابات مغان سید بجو
۱۴
سر بنه در پای خم از پا نشین
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.