متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۶۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
بر در می فروش خوش بنشین
۲
جام می را بنوش خوش بنشین
۳
پرده را ز خویشتن مدران
۴
سِر خود را بپوش خوش بنشین
۵
این نصیحت نکوست یادش دار
۶
حلقه ای کن به گوش خوش بنشین
۷
درد اگر هست خوش خوشی می جوش
۸
ور تو صافی مجوش خوش بنشین
۹
از سر کاینات خوش برخیز
۱۰
تا بیائی به هوش خوش بنشین
۱۱
در سمرقند اگر نیابی یار
۱۲
خوش برو تا بلوش خوش بنشین
۱۳
در خرابات نعمت الله را
۱۴
گر بیابی به گوش خوش بنشین
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.