غزل شمارهٔ ۱۲۸۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
در چشم پر آب ما نظر کن
۲
هر سو برو و ز ما خبر کن
۳
سودای میان تهی چه داری
۴
رندانه بیا ز سر به در کن
۵
خاک کف پای عاشقان شو
۶
خود را به کمال معتبر کن
۷
گر می خواهی بهشت جاوید
۸
مستانه به بزم ما گذر کن
۹
هستی بگذار عارفانه
۱۰
در عالم نیستی سفر کن
۱۱
جامی ز حباب پر کن از آب
۱۲
با ما تو حدیث بحر و بر کن
۱۳
بنگر تو جمال نعمت الله
۱۴
در جام جهان نما نظر کن
