غزل شمارهٔ ۱۲۸۸
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای دل به درخانهٔ جانانه گذر کن
۲
مستانه در آن کوچهٔ میخانه گذر کن
۳
هشیار صفت بر سر کویش مرو ای دل
۴
رندانه مجرد شو و مستانه گذر کن
۵
با صورت جان مهر معانی نتوان یافت
۶
چون سایه شو و بر در آن خانه گذر کن
۷
جان ساز تو پروانهٔ آن شمع جمالش
۸
مستانه بر آن شمع چو پروانه گذر کن
۹
چون مردمک دیدهٔ ما گوشه نشین شو
۱۰
بی منت کاشانه ز کاشانه گذر کن
۱۱
ریش دل ما مرهم و افسون بپذیرد
۱۲
ای ناصح ازین گفتن افسانه گذر کن
۱۳
سید تو اگر طالب دردانهٔ عشقی
۱۴
دریا شو و از قطرهٔ دردانه گذر کن