متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۹۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
بشنو ای یار و اضطراب مکن
۲
خویش رسوای شیخ و شاب مکن
۳
اگرت معنی ای است حاضر باش
۴
صورت شرع را خراب مکن
۵
چشم بر شاهد و شراب منه
۶
گوش با نغمهٔ رباب مکن
۷
می خوری ، خواب می کنی شب و روز
۸
اعتمادی به خورد و خواب مکن
۹
می مخور چون حرارتی دارد
۱۰
خوردن خود به غیر آب مکن
۱۱
ای که گوئی که خمر هست حلال
۱۲
غلطی حکم ناصواب مکن
۱۳
از سر ذوق با تو می گویم
۱۴
قول ما بشنو و جواب مکن
۱۵
ذره را آفتاب می خوانی
۱۶
طعنه بر نور آفتاب مکن
۱۷
آخرت را شوی چرا منکر
۱۸
سر آبی چنان سراب مکن
۱۹
کشف اسرار شرع جایز نیست
۲۰
گوش کن منع و اجتناب مکن
۲۱
عاقبت می روی سوی گیلان
۲۲
چند روزی دگر شتاب مکن
۲۳
نعمت الله را به دست آور
۲۴
عمر بی خدمتش حساب مکن
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.