غزل شمارهٔ ۱۲۹۱
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
دور شو ای عقل نادانی مکن
۲
با سبک روحان گران جانی مکن
۳
عشقبازی کار بی کاران بود
۴
این چنین کار ار نمی دانی مکن
۵
ای که گوئی دل عمارت می کنم
۶
ما نمی خواهیم ویرانی مکن
۷
چون تو را ایمان به کفر زلف نیست
۸
دعوی دین مسلمانی مکن
۹
در خماری لاف از مستی مزن
۱۰
بنده ای ، با ما تو سلطانی مکن
۱۱
دست وادار از سر زلف نگار
۱۲
خویش پابند پریشانی مکن
۱۳
نعمت الله یار سرمستان بود
۱۴
دوستی با وی چو نتوانی مکن