غزل شمارهٔ ۱۲۹۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
عاشقانه بشنو و خوش پند ما را گوش کن
۲
در خرابات فنا جام بلا را نوش کن
۳
سرخوشانه پای کوبان از در خلوت در آ
۴
دست دل با دلبر سرمست در آغوش کن
۵
ذوق سرمستی اگر داری در آ در میکده
۶
آتشی درخوردن و چون خم می خوش جوش کن
۷
زاهدی گر گویدت از باده نوشی توبه کن
۸
جرعه ای در کام جانش ریز گو خاموش کن
۹
پادشاه عشق خوش در غارت ملک دلست
۱۰
گر تو را عشقست جان ، دل فدای اوش کن
۱۱
مطربا قولی بگو عشاق را خوشوقت ساز
۱۲
ساقیا جامی بیار و عالمی مدهوش کن
۱۳
نعمت الله این سخن از ذوق می گوید به تو
۱۴
ذوق اگر داری بیا و عاشقانه گوش کن