غزل شمارهٔ ۱۲۹۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
فرصت غنیمتست غنیمت رها مکن
۲
بشنو نصیحتی و نصیحت رها مکن
۳
رندی که از کرم به تو جام شراب داد
۴
شکرش بگو به صدق و کریمت رها مکن
۵
گفتی که می روم به سوی کوی می فروش
۶
این نیتی خوش است عزیمت رها مکن
۷
دُر یتیم اگر به کف آری نگاهدار
۸
خوش گوهریست دُر یتیمت رها مکن
۹
یار قدیم خویش نگه دار جاودان
۱۰
با او بساز و یار قدیمت رها مکن
۱۱
بنده ندیم حضرت سلطان عالمست
۱۲
ای شاه روزگار ندیمت رها مکن
۱۳
دریاب نعمت الله و با او دمی برآر
۱۴
خوش نعمت خوشیست نعیمت رها مکن