متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۲۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
گوهر دُر یتیم از ما بجو
۲
آنچنان گوهر در این دریا بجو
۳
در وجود خویشتن سیری بکن
۴
حضرت یکتای بی همتا بجو
۵
دست بگشا دامن خود را بگیر
۶
هر چه می خواهی ز خود جانا بجو
۷
در دل ما نقد گنج او طلب
۸
از چنین گنجی بیا آن را بجو
۹
عاشق و معشوق ما هر دو یکیست
۱۰
صورت و معنی آن یکتا بجو
۱۱
گر بهشت جاودان خواهی بیا
۱۲
خلوت میخانهٔ ما را بجو
۱۳
شرح اسما عارفانه خوش بخوان
۱۴
یک مسمی در همه اسما بجو
۱۵
در خرابات مغان مست و خراب
۱۶
رو قدم نه کام دل آنجا بجو
۱۷
نور او در دیدهٔ بینا ببین
۱۸
نعمت الله در همه اشیا بجو
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.