متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۲۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
آبرو جوئی بیا از ما بجو
۲
دل به دریا ده بیا دریا بجو
۳
دو جهان بگذار تا یکتا شوی
۴
آنگهی یکتای بی همتا بجو
۵
رند مستی گر همی خواهی بیا
۶
در خرابات مغان ما را بجو
۷
دیده بگشا نور چشم ما نگر
۸
عین ما در دیدهٔ بینا بجو
۹
ما به دست زلف او دادیم دل
۱۰
در سر ما مایهٔ سودا بجو
۱۱
در عدم ما را حضوری بس خوش است
۱۲
گر حضوری بایدت آنجا بجو
۱۳
هر چه می بینی از او دارد نصیب
۱۴
نعمت الله از همه اشیا بجو
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.