متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۲۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
گر ذوق طلب کنی ز ما جو
۲
بگذر ز خود و برو خدا جو
۳
در بحر به عین ما نظر کن
۴
آنگاه در آ و ما به ما جو
۵
ما دُردی درد نوش کردیم
۶
با درد در آ ز ما دوا جو
۷
از ما بشنو نصیحتی خوش
۸
نیکی کن و نیکیش جزا جو
۹
دهقانی کن مکن گدائی
۱۰
از کسب حلال خود نوا جو
۱۱
گر طالب علم کیمیائی
۱۲
در خاک سیاه کیمیا جو
۱۳
رو روح بگیر و جسم بگذار
۱۴
بگذار کدورت و صفا جو
۱۵
با شمس و قمر ندیم می باش
۱۶
از هر دو مراد دو سرا جو
۱۷
مستیم و حریف نعمت الله
۱۸
در مجلس او درآ مرا جو
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.