متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۲۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
بیا گر عشق می ورزی ز ما جانانه ای را جو
۲
مرو گر باده می نوشی ره میخانه ای را جو
۳
به کنجی گر کنی رغبت در آ در گوشهٔ دیده
۴
به گنجی گر بود میلت دل ویرانه ای را جو
۵
شعاع مهر نور او ببین در ذرهٔ روشن
۶
ضیاء شمع او خواهی دل پروانه ای را جو
۷
خبر از ما اگر پرسی ز حال دردمندی پرس
۸
وگر وقت خوشی خواهی برو دیوانه ای را جو
۹
بیان حال ما خواهی دمی با جام همدم شو
۱۰
حریف آشنا جوئی ز خود بیگانه ای را جو
۱۱
در آ در بحر ما جانا اگر از ما خبر داری
۱۲
درین دریای بی پایان ز ما دُردانه ای را جو
۱۳
خراباتست و ما سرمست اگر سودای ما داری
۱۴
چو سید عاشق رندی خوشی مستانه ای را جو
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.