غزل شمارهٔ ۱۳۳۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
از بود وجود خود فنا شو
۲
رندانه بیا حریف ما شو
۳
خواهی که تو پادشاه باشی
۴
در حضرت پادشه گدا شو
۵
چون اوست نوای بینوایان
۶
دریاب نوا و بینوا شو
۷
در بحر محیط ما قدم نه
۸
با ما بنشین و آشنا شو
۹
از هستی او وجود جوئی
۱۰
از هستی خویشتن فنا شو
۱۱
گر بندهٔ حضرت خدائی
۱۲
چون بندهٔ حضرت خدا شو
۱۳
خواهی که رسی به نعمت الله
۱۴
ایمن ز فنا و از بقا شو