غزل شمارهٔ ۱۳۳۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
مستانه ز خویشتن فنا شو
۲
رندانه بیا حریف ما شو
۳
چون هستی اوست هستی ما
۴
بگذر ز خود آ و با خدا شو
۵
بر دار فنا بر آ چو منصور
۶
سردار سراچهٔ بقا شو
۷
مائیم نوای بینوایان
۸
دریاب نوا و بانوا شو
۹
تا چند به گرد بحر گردی
۱۰
در بحر درآ و آشنا شو
۱۱
میخانهٔ عاشقانه دریاب
۱۲
فارغ ز وجود دو سرا شو
۱۳
سید شاه است و بنده بنده
۱۴
شاهی طلبی برو گدا شو