غزل شمارهٔ ۱۳۳۸
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
چون مردمک دیدهٔ ما گوشه نشین شو
۲
در زاویهٔ چشم در آ و همه بین شو
۳
گوئی که منم عاشق و معشوق من آنست
۴
عشقی به حقیقت تو همانی و همین شو
۵
در کوی خرابات گرفتیم مقامی
۶
رندانه بیا ساکن این خلد برین شو
۷
سریست امانت بر ما جان گرامی
۸
گر زانکه امانت طلبی روح امین شو
۹
عاشق شو و این عقل رها کن که چنان نیست
۱۰
بشنو سخن عاشق سرمست و چنین شو
۱۱
گر آتش عشقش به تو نوری بنماید
۱۲
اندیشه مکن نور خدایست قرین شو
۱۳
با سید سرمست قدم نه به خرابات
۱۴
می نوش و چو چشم خوش او عین یقین شو
