متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۳۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
تا به کی در خواب باشی یک زمان بیدار شو
۲
کار بیکاران مکن رندانه خوش در کارشو
۳
عشق او داری چو مردان از سر جان درگذر
۴
وصل او از او بجو و ز غیر او بیزار شو
۵
همچو منصور فنا گر بایدت دار بقا
۶
بر سر دار فنا پائی بنه سردار شو
۷
گر همی خواهی محیطی بر تو گردد آشکار
۸
گرد نقطه دائما سرگشته چون پرگار شو
۹
ما درین دریای بی پایان خوشی افتاده ایم
۱۰
ذوق ما داری در آ در بحر و با ما یار شو
۱۱
گر نظر از چشم او داری چو او عیار باش
۱۲
کار عیاری خوش است ای یار ما عیار شو
۱۳
نعمت الله رند سرمست است و با ساقی حریف
۱۴
خوش بیا در بزم او از عمر برخوردار شو
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.