غزل شمارهٔ ۱۳۳۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
تا به کی در خواب باشی یک زمان بیدار شو
۲
کار بیکاران مکن رندانه خوش در کارشو
۳
عشق او داری چو مردان از سر جان درگذر
۴
وصل او از او بجو و ز غیر او بیزار شو
۵
همچو منصور فنا گر بایدت دار بقا
۶
بر سر دار فنا پائی بنه سردار شو
۷
گر همی خواهی محیطی بر تو گردد آشکار
۸
گرد نقطه دائما سرگشته چون پرگار شو
۹
ما درین دریای بی پایان خوشی افتاده ایم
۱۰
ذوق ما داری در آ در بحر و با ما یار شو
۱۱
گر نظر از چشم او داری چو او عیار باش
۱۲
کار عیاری خوش است ای یار ما عیار شو
۱۳
نعمت الله رند سرمست است و با ساقی حریف
۱۴
خوش بیا در بزم او از عمر برخوردار شو
