متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۵۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
عالم منور است به نور حضور او
۲
خوش روشن است دیدهٔ مردم به نور او
۳
جام جهان نماست که داریم در نظر
۴
در وی چو بنگریم نماید ظهور او
۵
ما و شرابخانه و رندان باده نوش
۶
زاهد به فکر جنت رضوان و حور او
۷
عشق آتش خوشی است که عود دلم بسوخت
۸
خوشبو شود دماغ جهان از بخور او
۹
مغرور بود عقل ولی عشق چون رسید
۱۰
مسکین زبون بماند نماند آن غرور او
۱۱
هرکس که دل به غیر دلارام می دهد
۱۲
آن از کمال نیست بود آن قصور او
۱۳
سلطان به ملک و لشکر اگر شاد شد چه شد
۱۴
سهل است نزد سید رندان سرور او
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.