غزل شمارهٔ ۱۳۵۱
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
چشم عالم روشن است از نور او
۲
ناظر او نیست جز منظور او
۳
او ظهوری کرد و ما پیدا شدیم
۴
غیر او خود نیست این مشهور او
۵
در ولایت ما حکومت می کنیم
۶
حاکمیم از حکم در منشور او
۷
ای که گوئی خواجه دستوری خوشست
۸
من ندانم غیر او دستور او
۹
آفتابی می کند پنهان به ابر
۱۰
لاجرم پیدا بود مستور او
۱۱
در دل ما عشق جانان جان ماست
۱۲
جنت اعلی تو را و حور او
۱۳
نعمت الله نور چشم عالم است
۱۴
روشنست از دیدهٔ ما نور او
