متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۶۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
تا قیامت ترک جام می مگو
۲
همدمی خوشتر ز جام می مجو
۳
ساقیا در دور جام می در آ
۴
خرقهٔ سالوس رندان را بشو
۵
جان ما آئینهٔ جانان ماست
۶
جان جانان خوش نشسته روبرو
۷
واعظ ار منعت کند ازعاشقی
۸
وعظ بی حاصل بگو دیگر مگو
۹
یک نفس بی عشق و جام می مباش
۱۰
گر نه ای همصحبت خواجه ولو
۱۱
بسته ام نقش خیال او به چشم
۱۲
هر چه آید در نظر بیند به او
۱۳
نعمت الله در همه عالم یکی است
۱۴
گر نه ای احول مبین آن یک به دو
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.