غزل شمارهٔ ۱۳۶۸
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
شد روان آب حیات ما به جو
۲
عین ما می جو از این دریا و جو
۳
آب را می نوش از جام حباب
۴
تشنهٔ آب خوشی از ما بجو
۵
عشق سرمستست در کوی مغان
۶
می رود دل در پی او کو به کو
۷
بشنو و از خود سخن دیگر مگو
۸
هرچه گوید او بگو آنرا بگو
۹
چشم ما روشن به نور روی اوست
۱۰
لاجرم بینیم ما او را به او
۱۱
موج دریائیم و دریا عین ما
۱۲
خوش همی گردیم دائم سو به سو
۱۳
در چنین آئینهٔ گیتی نما
۱۴
سید و بنده نشسته روبرو
