متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۸۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
نور رویش دیدهٔ مردم منور ساخته
۲
صورت خود را به لطف خود مصور ساخته
۳
بسته است از مه نقابی آفتاب روی او
۴
تا نداند هر کسی خود را چنین برساخته
۵
درخرابات مغان بزم خوشی آراسته
۶
رند و ساقی جام و می با یکدگر در ساخته
۷
عشق او بحر است و ما را ز آن به دریا می کشد
۸
عشق ما را آبروئی داده خوشتر ساخته
۹
هر که خاک پای سرمستان او را بوسه داد
۱۰
بر سریر سلطنت سلطان و سرور ساخته
۱۱
اسم اعظم خواست تا ظاهر شود در آینه
۱۲
عین ما روشن دلی را دیده مظهر ساخته
۱۳
هر کسی سازد سرائی در بهشت از بهر خود
۱۴
نعمت الله خانهٔ دل جای دلبر ساخته
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.