غزل شمارهٔ ۱۳۸۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
عشق او خوش آتشی افروخته
۲
غیرت او غیر او را سوخته
۳
عشقبازی کار آتش بازی است
۴
او چنین کاری به ما آموخته
۵
گنج او در کنج دل ما یافتیم
۶
دل فراوان نقد از او اندوخته
۷
نور ما روشنتر است از آفتاب
۸
گوئیا از نار عشق افروخته
۹
جام و می با یکدگر آمیخته
۱۰
خون میخواران به خاکش ریخته
۱۱
زلف بگشوده نموده آن جمال
۱۲
شیوهٔ او فتنه ها انگیخته
۱۳
ساقی سرمست خمی پر ز می
۱۴
بر سر رندان عالم ریخته
۱۵
در خرابات مغان مست و خراب
۱۶
عاشقانه مجلسی انگیخته
۱۷
سیدم زلف سیادت برفشاند
۱۸
عالمی را دل در او آویخته
