متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۰۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
درآ در مجلس رندان ببین این ذوق مستانه
۲
رهاکن گوشهٔ خلوت بیا در کنج میخانه
۳
طلب کن عشق سرمستی که او ساقی یارانست
۴
چه میجوئی ز عقل آخر که حیرانست و دیوانه
۵
خیال عقل و عشق او هوای ذره و خورشید
۶
کمال علم و وصل او حدیث شمع و پروانه
۷
مرید پیر خمّارم خم میخانه می نوشم
۸
به نزد من چو من رندی چه باشد جام پیمانه
۹
دوای دردمندان را ز گنج کنج دل می جو
۱۰
که درد عشق او گنجست و دل کنجیست ویرانه
۱۱
در میخانه را بگشا صلا دادیم رندان را
۱۲
خراباتست و مطرب عشق و ساقی مست و جانانه
۱۳
بیا ای ساقی رندان که دور نعمت الله است
۱۴
حریفانند می گردان زهی بزم ملوکانه
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.