غزل شمارهٔ ۱۴۰۸
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
می نگارد نگار بر دیده
۲
می نماید چو نور در دیده
۳
نور روئی که چشم سر بیند
۴
دیدهٔ ما به چشم سر دیده
۵
هر که بیند به عین ما ، ما را
۶
صدف و بحر و هم گهر دیده
۷
جام می هر که دیده رندانه
۸
هست سیاح بحر و بر دیده
۹
دیده هر ذره ای که می بیند
۱۰
آفتابیست در قمر دیده
۱۱
دیده دیده به نور او او را
۱۲
این نظر دیده ز آن نظر دیده
۱۳
هرکه او نور نعمت الله دید
۱۴
جان و جانان به همدگر دیده
