متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۱۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
خیالش نقش می بندد بهه دیده
۲
چنان نقش و چنین دیده که دیده
۳
دو چشمم روشن است از نور رویش
۴
به مردم می نمایم آن به دیده
۵
خیال عارضش در دیدهٔ ما
۶
بود نقشی بر آبی خوش کشیده
۷
صبا در گلستان می خواند شعرم
۸
شنیده غنچه و جامه دریده
۹
درآمد از درم ساقی سرمست
۱۰
چنان شاهی مرا مهمان رسیده
۱۱
دلم آئینه گیتی نمائی است
۱۲
به لطف خود لطیفش آفریده
۱۳
فتاده آتشی در نی دگر بار
۱۴
مگر از سیدم حرفی شنیده
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.