متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۳۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
به خدا تا ز خود شدم آگاه
۲
بی خدا نیستم دمی والله
۳
گرد کنج خراب می گشتیم
۴
تا به گنجی فرو شدم ناگاه
۵
یوسف جان نازنین تنم
۶
سوی مصر دل آمد از تک چاه
۷
مهر عشقش چو رو نمود به من
۸
گرچه بودم هلال گشتم ماه
۹
نور ظاهر شد و نماند ظلام
۱۰
گشت فانی غلام و باقی شاه
۱۱
چون همه اوست غیر او کس نیست
۱۲
گفته ام لا اله الا الله
۱۳
لاجرم سید وجود خودم
۱۴
نعمت اللهم وز خود آگاه
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.