غزل شمارهٔ ۱۴۳۶
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
به خدا تا ز خود شدم آگاه
۲
بی خدا نیستم دمی والله
۳
گرد کنج خراب می گشتیم
۴
تا به گنجی فرو شدم ناگاه
۵
یوسف جان نازنین تنم
۶
سوی مصر دل آمد از تک چاه
۷
مهر عشقش چو رو نمود به من
۸
گرچه بودم هلال گشتم ماه
۹
نور ظاهر شد و نماند ظلام
۱۰
گشت فانی غلام و باقی شاه
۱۱
چون همه اوست غیر او کس نیست
۱۲
گفته ام لا اله الا الله
۱۳
لاجرم سید وجود خودم
۱۴
نعمت اللهم وز خود آگاه
