غزل شمارهٔ ۱۴۳۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
هر بنده که سوی شه برد راه
۲
هم شاد بود به دولت شاه
۳
ما شاه درون پرده دیدیم
۴
دیگر نرویم سوی خرگاه
۵
ای شاه تو قرص آفتابی
۶
ما خاک محقریم در راه
۷
تو جان طلبی و ما نخواهیم
۸
هستیم در این سخن به اکراه
۹
ما زان تو ایم هر چه داریم
۱۰
العبد و ماله لمولاه
۱۱
هست از نظر تو ناظر حق
۱۲
سلطان دو کون نعمت الله
