متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۳۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
راهیم و رهنمائیم هم رهرویم و همراه
۲
هم سیدیم و بنده هم چاکریم و هم شاه
۳
جام می لطیف است این جسم و جان که داریم
۴
در باطن آفتابیم در ظاهریم چون ماه
۵
گاهی چنین که بینی بر تخت چون سلیمان
۶
گاهی چنانکه دانی چون یوسفیم در چاه
۷
رندیم و لاابالی سرمست در خرابات
۸
با ساقئی حریفیم دایم به گاه و بیگاه
۹
در راه بی کرانه ما می رویم دایم
۱۰
گر عزم راه داری ما با تو ایم همراه
۱۱
ای بنده بندگی کن تا پادشاه گردی
۱۲
زیرا که پادشاهند این بندگان درگاه
۱۳
توقیع آل دارد حکم ولایت ما
۱۴
باشد نشان آن حکم بر نام نعمت الله
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.