متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۸۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
زهی عقل و زهی دانش که تو خود را نمی دانی
۲
دمی باخود نپردازی کتاب خود نمی دانی
۳
چو تو نشناختی خود را چگونه عارف اوئی
۴
خدای خود نمی دانی بگو تا چون مسلمانی
۵
خیالی نقش می بندی که کار بت پرستانست
۶
رهاکن این خیال خود که یابی زان پشیمانی
۷
اگر زلفش به دست آری بیابی مجمع دلها
۸
بسی جمعیتی یابی از آن زلف پریشانی
۹
گر از میخانهٔ باقی می جام فنا نوشی
۱۰
حیات جاودان یابی و گردی ایمن از فانی
۱۱
حریف نعمت الله شو که تا جانت بیاساید
۱۲
که دارد در همه عالم چنین همصحبت جانی
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.