شاه نعمت‌الله ولی · مثنویات

شمارهٔ ۱۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
گر تو را دردیست رو درمان بجو
۲
ور تو را سرّیست با مرشد بگو
۳
گر نداری مرشدی جویاش باش
۴
چون بدیدی گرد ِ خاک ِ پاش باش
۵
دامن او را بگیر و بنده شو
۶
وانگهی در بندگی پاینده شو
۷
هرچه فرماید مکن بر وی مزید
۸
تا مریدی گردی و چون بایزید
۹
چیست شرط ره سخن بشنودن است
۱۰
مردهٔ پیر مربی بودنست
۱۱
بی مربی کار کی گردد تمام
۱۲
مرشدی باید مکمل والسلام

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.