غزل شمارهٔ ۵۲۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
بیار شیشهٔ می، بر گل و کلاه فشان
۲
فروغ می به گریبان مهر و ماه فشان
۳
ز باغ همت ما زهرخنده می روید
۴
به دست ماه بچین و به روی جاه فشان
۵
مجاوران حرم را در آستانهٔ عشق
۶
غبار ناصیه آشوب بر جباه فشان
۷
وکر به مشهد عشق آستین فشان آیی
۸
سر قصب بفشان و به خاک راه فشان
۹
بسوز گریهٔ من، ای بهشت بر در وصل
۱۰
که مشت شبنم و برگ گلاب شاه فشان
۱۱
کرشمه ای که نگیرم به جیب حسن آرام
۱۲
بسوز پرده ای و در دامن نگاه فشان
۱۳
دمید صبح فنا، دیده باز کن عرفی
۱۴
بسوز دامن دود و به صبحگاه فشان