احمد شاملو · مرثیه‌های خاک

تمثیل

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
به پوران صلح‌کل و سیروس طاهباز
۲
برای تمام صفا و محبتشان
۳
در یکی فریاد
۴
زیستن ــ
۵
[پروازِ عصیانی‌ِ فوّاره‌یی
۶
که خلاصی‌اش از خاک
۷
نیست
۸
و رهایی را
۹
تجربه‌یی می‌کند.]
۱۱
و شُکوهِ مردن
۱۲
در فواره‌ی فریادی ــ
۱۳
[زمینت
۱۴
دیوانه‌آسا
۱۵
با خویش می‌کشد
۱۶
تا باروری را
۱۷
دست‌مایه‌یی کند؛
۱۸
که شهیدان و عاصیان
۱۹
یارانند
۲۰
که بارآوری را
۲۱
بارانند
۲۲
بارآورانند.]
۲۴
زمین را
۲۵
بارانِ برکت‌ها شدن ــ
۲۶
[مرگِ فوّاره
۲۷
از این‌دست است.]
۲۸
ورنه خاک
۲۹
از تو
۳۰
باتلاقی خواهد شد
۳۱
چون به گونه‌ی جوبارانِ حقیر مُرده باشی.
۳۳
□
۳۵
فریادی شو تا باران
۳۶
وگرنه
۳۷
مُرداران!
۳۹
۲۰ مرداد ۱۳۴۷
۴۱
© www.shamlou.org سایت رسمی احمد شاملو

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.