متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
احمد شاملو · دشنه در دیس

زبانِ دیگر

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
مگو
۲
کلام
۳
بی‌چیز و نارساست
۴
بانگِ اذان
۵
خالیِ‌ نومید را مرثیه می‌گوید، ــ
۶
وَیْلٌ لِلْمُکَذّبین!
۸
□
۱۰
. . . . . . . . . . .
۱۱
. . . . . . . . . . .
۱۳
به نمادی ریاضت‌کشانه قناعت کن
۱۴
قلندرانه به هویی،
۱۵
همچنان که «تو»
۱۶
ابلاغِ ژرفِ محبت است
۱۷
و «سُرخی»
۱۸
حُرمتی
۱۹
که نمازش می‌بری.
۲۱
□
۲۳
از کلامت بازداشتند
۲۴
آنچنان که کودک را
۲۵
از بازیچه،
۲۶
و بر گُرده‌ی خاموشِ مفاهیم از تاراجِ معابدی بازمی‌آیند
۲۷
که نمازِ آخرین را
۲۸
به زیارت می‌رفتیم.
۲۹
چگونه با کلماتی سخن باید گفت کهِ‌شان به زباله‌دان افکنده‌اند؟
۳۰
ــ با «چرک‌ْتابی»
۳۱
از «سپیدی»
۳۲
از آنگونه که شاعران
۳۳
با ظلماتِ بی‌عدالتِ مرگِ خویش از طبیعتِ آفتاب سخن گفتند.
۳۵
پاییزِ ۱۳۵۴
۳۷
© www.shamlou.org سایت رسمی احمد شاملو
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.