احمد شاملو · مدایح بی‌صله

سحر به بانگِ زحمت و جنون

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

ز خوابِ ناز چشم باز می‌کنم.

کنارِ تخت چاشت حاضر است

ــ بیاتِ وَهن و مغزِ خر ــ

به عادتِ همیشه دست سوی آن دراز می‌کنم.

تمامِ روز را پکر

به کارِ هضمِ چاشتی چنین غروب می‌کنم،

شب از شگفتِ این‌که فکر

۱۰

باز

۱۱

روشن است

۱۲

به کورچشمی‌ حسود لمسِ چوب می‌کنم.

۱۴

۱۳۶۰

۱۶

دانش و پژوهش این شعر