متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
احمد شاملو · مدایح بی‌صله

پرتوی که می‌تابد از کجاست؟

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
پرتوی که می‌تابد از کجاست؟
۲
یکی نگاه کن
۳
در کجای کهکشان می‌سوزد این چراغِ ستاره تا ژرفای پنهانِ ظلمات را به اعتراف بنشاند:
۴
انفجارِ خورشیدِ آخرین
۵
به نمایشِ اعماقِ غیاب
۶
در ابعادِ دلهره.
۸
□
۱۰
آن
۱۱
ماه نیست
۱۲
دریچه‌ی تجربه است
۱۳
تا یقین کنی که در فراسوی این جهازِ شکسته‌سُکّان نیز
۱۴
آنچه می‌شنوی سازِ کَج‌کوکِ سکوت است.
۱۶
تا
۱۷
یقین کنی.
۱۸
تنها
۱۹
ماییم
۲۰
ــ من و تو ــ
۲۱
نظّارِگانِ خاموشِ این خلأ
۲۲
دل‌افسردگانِ پادرجای
۲۳
حیرانِ دریچه‌های انجمادِ همسفران.
۲۵
دستادست ایستاده‌ایم
۲۶
حیرانیم اما از ظلماتِ سردِ جهان وحشت نمی‌کنیم
۲۷
نه
۲۸
وحشت نمی‌کنیم.
۳۰
تو را من در تابشِ فروتنِ این چراغ می‌بینم آن‌جا که تویی،
۳۱
مرا تو در ظلمتکده‌ی ویران‌سرای من در می‌یابی
۳۲
این‌جا که منم.
۳۴
۵ شهریورِ ۱۳۶۸
۳۵
خانه‌ی دهکده
۳۷
© www.shamlou.org سایت رسمی احمد شاملو
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.