متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاطرعباس صبوحی · غزلیات

بهانه

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دلبر به من رسید و جفا را بهانه کرد
۲
افکند سر به زیر، حیا را بهانه کرد
۳
آمد به بزم و، دید من تیره روز را
۴
ننشست و رفت، تنگی جا را بهانه کرد
۵
رفتم به مسجد از پی نظارهٔ رخش
۶
بر رو گرفت دست و، دعا را بهانه کرد
۷
آغشته بود پنجه‌اش از خون عاشقان
۸
بستن به دست خویش حنا را بهانه کرد
۹
خوش می‌گذشت دوش صبوحی به کوی او
۱۰
بر جا نشست و، شستن پا را بهانه کرد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.