غزل شمارهٔ ۱
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای پریشان کرده عمدا، زلف عنبربیز را
۲
بر دل من دشنه داده غمزهٔ خونریز را
۳
شد فروزان آتش سودایت اندر جان و دل
۴
درفکن در جام بی رنگ، آب رنگ آمیز را
۵
می پیاپی، بی محابا ده، میندیش از حریف
۶
یاد میدار این دو بیت گفتهٔ دست آویز را
۷
گر حریفی از دمادم سر بپیجاند رواست
۸
بر کف من نه، که پور زال به شبدیز را
۹
جان من می را و قالب خاک را و دل تو را
۱۰
وین سر طناز پر وسواس تیغ تیز را