غزل شمارهٔ ۳
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
دارم دلی مخاطره جوی بلا پرست
۲
سرگشته رایِ گم شده عقلِ هوا پرست
۳
با درد و غم به طبع، چو یاری وفا نمای
۴
با جان خود به کینه، چو خصمی جفا پرست
۵
سعیام هبا شده است و طلب بیهده، از آنک
۶
بیهوده جوی شد دل و دیده هوا پرست
۷
ممکن که من نه آدمیام، ز آنکه آدمی
۸
یا بت پرست باشد و یا بس خدا پرست