ملک‌الشعرای بهار · غزلیات

شمارهٔ ۲۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
نم باران ز بستان گرد رفته است
۲
طبیعت‌ را گلی از گل شکفته است
۳
نسیم آزاد می‌آید به بستان
۴
چرا پس مرغکان را دل گرفته است
۵
عجب شوری بپاکردست بلبل
۶
ندانم‌ عشق در گوشش چه گفته است
۷
به ما جز عشق و آزادی مده پند
۸
که عاشق حرف‌مردم کم شنفته است
۹
بهارا بیش ازبن درگوش ملت
۱۰
مزن گلبانگ آزادی که خفته است

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.