ملک‌الشعرای بهار · غزلیات

شمارهٔ ۴۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
درغمش هرشب به گردون پیک آهم می‌رسد
۲
صبرکن ای دل شبی آخر به ما هم می‌رسد
۳
شام تاربک غمش راگر سحرکردم چه سود
۴
کزپس آن نوبت روز سیاهم می‌رسد
۵
صبرکن گر سوختی ای دل ز آزار رقیب
۶
کاین حدیث جانگداز آخر به شاهم می‌رسد
۷
گر گنه کردم عطا از شاه خوبان دور نیست
۸
روزی آخر مژده ی عفو گناهم می‌رسد

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.