ملک‌الشعرای بهار · غزلیات

شمارهٔ ۵۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
پیوند ببندند بتان لیک نپایند
۲
ور زان که بپایند بگویند و نیایند
۳
وانگه چو بیایند نخندند و ز عشاق
۴
خواهندکه‌شان هیچ‌ نبوسند و نگایند
۵
گویند نباتی را، مردم به دهان در
۶
گیرند، ولی نه بمکند ونه بخایند
۷
این یوسفکان گرچه عزیزند ولیکن
۸
ای کاش که هیچ از شکم مام نزایند
۹
ور زان که بزادند شوند آبله‌رویان
۱۰
تا زشت شوند و دل مردم نربایند
۱۱
ور زان که ربودند بمیرند که عشاق
۱۲
بر جای‌ غزل‌ نوحه بر ایشان‌ بسرایند

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.