متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
ملک‌الشعرای بهار · غزلیات

شمارهٔ ۷۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
باز پیمان بست دل با دلبری پیمان گسل
۲
سحر چشمش‌ چشم‌بند و بند زلفش‌ جان‌گسل
۳
دوست کش‌،‌ بیگانه‌پرور، دیرجوش و زودرنج
۴
سست‌پیمان،‌ سخت‌دل‌،‌ مشکل‌پسند،‌ آسان‌گسل
۵
در نگاه تند چون قاتل ز مجرم جان‌ ستان
۶
در عطای بوسه چون سیر از گرسنه نان‌گسل
۷
لفظ آتشبار او یاس‌آور و امّیدسوز
۸
نرگس بیمار او دردافکن و درمان‌گسل
۹
غمزه‌اش در دلبری یغماگر و مردم‌فریب
۱۰
طره‌اش‌ در کافری تقوی‌کش و ایمان‌گسل
۱۱
دست‌ هجرش‌ فرش عیش‌ و صفحهٔ‌ شادی‌نورد
۱۲
شور عشقش بیخ عمر و رشتهٔ عمران‌گسل
۱۳
انبساط روح را با جوهر حرمان‌زدای
۱۴
ارتباط وصل را با خنجر هجران‌گسل
۱۵
لعل گوهربیز او گاه سخن مرجان‌فروش
۱۶
مژهٔ خونریز او وقت غضب شریان‌گسل
۱۷
نیست‌ دل ز ایران گسستن‌ خوش‌ ولی‌ ترسم «‌بهار»
۱۸
دل ز ایران بگسلد زین فتنهٔ ایران‌گسل
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.