متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
ملک‌الشعرای بهار · غزلیات

شمارهٔ ۸۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ز نار هجر می‌سوزم ز درد عشق می‌نالم
۲
خدا را، ای طبیب مهربان رحمی بر احوالم
۳
به حال و روز مشتاقان زدم بس طعنه تا امشب
۴
ز زلفی شد سیه روزم‌، ز خالی شد تبه حالم
۵
بسی بگذشت سال و مه به‌من در عشق تا آخر
۶
غم هجران نصیب آمد ز دوران مه و سالم
۷
مرا پرکنده سیل عشق‌، بنیاد شکیبایی
۸
گواه صادق ار خواهی ببین در اشک سیالم
۹
مرا تنها نه از امروز باید خورد خون دل
۱۰
من از اول چنین بودستم و این است اقبالم
۱۱
گر از دست غم دلبر گذارم در بیابان سر
۱۲
خیالش با غمی دیگر چو باد آید ز دنبالم
۱۳
ز دست دشمنان گویی اگر نالم‌، معاذالله
۱۴
که کر نالم من مسکین ز دست دوستان نالم
۱۵
نشید عشق برخواند به جای پوزش یزدان
۱۶
اگر بر قبلهٔ زاهد فرو بندند تمثالم
۱۷
به بام بارگاه دوست روزی بال بگشایم
۱۸
اگر اندر هوای او فرو ریزد پر و بالم
۱۹
خروس روستایی را چه جای همسری با من
۲۰
که من شهباز دست شاهم و نیز است چنگالم
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.