ملک‌الشعرای بهار · مثنویات

شمارهٔ ۷۵ - مرع دستانسرای

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
توگویی مگر مرغ دستانسرای
۲
به ژاغر نهان کرده باریک نای
۳
نه نای و نه انگشت نایی پدید
۴
نه‌ لب کاندر آن نای دم دردمید
۵
نوازد به جادوگری نای خویش
۶
فزاید بهر نغمه آوای خویش
۷
تو گویی‌بر آن تنگ و باریک شاخ
۸
گشاده یکی بزمگاهی فراخ
۹
نوازندگانی سر از باده مست
۱۰
به‌ خنیاگری برده یکباره دست
۱۱
هم‌آهنگ‌، با نای‌ها، چنگ ها
۱۲
درآمیخته جمله آهنگ‌ها
۱۳
همه سازها بر اغانی زنند
۱۴
اوانی همی بر اوانی زنند

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.