فقرۀ ۱۱۳
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
هرچند بس نیک افسونِ ماران دانی، زود زود دست به مار مبر کت بگزد، و بر جای بمیراند.
۲
تو ای مرد افسونگر چیرهدست
۳
مبر سوی هر مار بر خیره دست
۴
مبادا کت از این دلیری همی
۵
زند زخم و بر جای میری همی