فقرۀ ۱۱۶
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
خواستهٔ کسان دیگر تاراج مکن و نگاه مدار و به خواستهٔ خود میامیز، چه که خواستهٔ تو نیز ناپیدا و انبیر (محو) گردد، زیرا خواستهٔ ناخویش آفریده چون با آن خویش...
۲
به تاراج مردم منه پای پیش
۳
زر کس میامیز با مال خویش
۴
که مال تو نیز از میان گم شود
۵
چو آلوده با مال مردم شود
۶
زری کاندر او دیگری رنج برد
۷
نبایست آن را زر خود شمرد
۸
چو برداشتی دسترنج کسان
۹
رود دسترنج تو نیز از میان