فقرۀ ۱۱۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
... شاد مباش، چه مردم ایدون همانا چو مشگ پر باد است که چون باد از آن بدرود هیچ در او نماند.
۲
بود نازش مرد دانا به جان
۳
به جان شاد باش ای پسر تا توان
۴
که تن همچو مشگی بود پر ز باد
۵
نماندش چیزی چو بادش گشاد