Research Contextدر حال بازیابی مسیر پژوهش…
ملک‌الشعرای بهار · اشعار محلی

شمارهٔ ۳ - غزل

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
گفتی که ممیر وخته مو لبیکمه گفتم
۲
هی هی بخدا خوب تو گفتی مو شنفتم
۳
ای شیر نر عشق‌، تقلای مو پوچه
۴
ای بوده مقدر که بچنگال توبفتم
۵
تا زور دری تیز بزن بازوی صیاد
۶
مو کِفتَرِ جُون سَختُم و آسُون نَمِیُفتُم
۷
گفتم که بپایت نخلد خار و مو امشو
۸
با جاروی مژگون سر راه تو ره رُفتُم
۹
دیشو بخیال صدف سینهٔ صافت
۱۰
تا وقت سحر مُروِرِیِ اشک مُسُفتُم
۱۱
همدوش بهارُم مو که هم‌جفتُمُ هم‌طاق
۱۲
در بی‌طَقَتی طاقُم و با یاد تو جُفتُم

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.