متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
ملک‌الشعرای بهار · اشعار محلی

شمارهٔ ۴ - غزل

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
روی ماهت‌ ر ببین تا عشقم باور کنی
۲
رنگ زردم ر ببین تا جورت کمتزه کنی
۳
نصب شو وخت که بوی زلفهات ر مشنوم
۴
کرببینی روزمز، خاک سیا وزسرکنی
۵
زلف کر لیلیزآزی بیشتر مزن قیچی که واز
۶
مثل پیشتر نِمْتَنی چرخ مُو رَ چِنْبَرْ کِنِی
۷
ای بهار اُ‌قذر به پیش مو مخن والنازعات
۸
گر بحال مو بیفتی الذی را ز برکنی
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.